முத்தழகியின் இரகசிய ஆசை
அத்தியாயம் 1: மலையின் மகள்
நீலகிரியின் அடர்ந்த மலைக்காடுகளின் இதயத்தில், மலையக பழங்குடி கிராமம் ஒன்று அமைதியாக உறங்கியது. மூங்கில் குடிசைகள் மலையின் மூலிகை வாசனையில் கலந்திருந்தன, ஆற்றின் ஓசை இரவுகளை நிரப்பியது. இந்தக் கிராமத்தில் வசித்தாள் முத்தழகி—ஒரு 28 வயது மலைமகள், அழகில் மலையின் பூக்களை வெட்கப்பட வைப்பவள். அவள் தோல் தேன் நிறம், கண்கள் கரிய மானின் போல பளபளக்கும், உதடுகள் செங்கனி போல சிவந்தவை. உடல் வளைந்து நெளிந்தது—மார்புகள் உறுதியானவை, இடுப்பு தாராளமானது, தொடைகள் வலிமையானவை. அவள் கூதியின் அழகு—கருத்த மயிரடர்ந்த முக்கோண சொர்க்கம்—அவளை மேலும் கவர்ச்சிகரமாக்கியது. முத்தழகி திருமணமானவள், கணவன் வேலன் ஒரு திறமையான வேடன். அவர்கள் வாழ்வு காதல் மற்றும் காமம் நிறைந்தது.
இரவுகளில், அவர்கள் குடிசையில் ஒன்றாக இருப்பது வழக்கம். வேலன் அவளை அணைத்துக்கொள்ளும் போது, அவள் உடல் மலர்போல விரியும். "முத்து... உன் அழகு என்னை பைத்தியமாக்குது," என்று வேலன் முணுமுணுப்பான், அவன் கரடுமுரடான கைகள் அவள் உடையை மெதுவாக அவிழ்த்து, அவள் மார்புகளைத் தடவுவான். அவள் காம்புகள் விறைத்து நிற்கும், அவன் வாய் அவற்றை ஊம்பும் போது அவள் முனகல் ஆற்றின் ஓசையோடு கலக்கும். "வேலா... இன்னும் ஆழமா... ஓக்கணும்... என் கூதி உனக்காக ஏங்குது," என்று அவள் கெஞ்சுவாள், அவன் சுண்ணி அவள் கூதியில் நுழையும் போது அவள் உடல் நடுங்கும். வேலன் ஓக்க ஆரம்பித்தான்—மெதுவாக, ஆழமாக, அவள் கூதியின் இறுக்கத்தை ரசித்தபடி. அவள் தூக்கி தூக்கி கொடுத்தாள், இடுப்பை உயர்த்தி அவன் இடிப்புக்கு ஈடுகொடுத்தாள். "வேலா... ஓக்கு... இன்னும் வேகமா... என் சொர்க்கத்தை நிரப்பு," என்று அவள் முனகுவாள். அவர்கள் உறவு நீண்ட நேரம் நீடிக்கும்—வேலன் அவள் முலைகளை கசக்கிக்கொண்டே இடிப்பான், அவள் பல முறை உச்சம் அடைவாள், அவள் சுரப்பி அவனை நனைக்கும். "ஆஹ்... வேலா... இன்பம்... உன் சுண்ணி என்னை கொல்லுது... ஓக்கணும் இன்னும்... என் கூதி எரியுது," என்று அவள் கத்துவாள், உடல் துடித்து, இன்பத்தில் மயங்குவாள்.
ஆனால் இந்த இன்பத்திலும், முத்தழகியின் இதயத்தில் ஒரு இரகசிய ஏக்கம் இருந்தது. அவள் தாய் மாமன் மல்லன்—அவளை குல வழக்கப்படி கன்னி கழித்தவன். மல்லன் 45 வயது, உயரமான உடல், மலையின் வேட்டைக்காரன். அவன் கண்கள் ஆழமானவை, உடல் தசைகள் நிறைந்தது. அவன் மனைவி இறந்து இரண்டு வருடங்கள் ஆகியிருந்தன. அவள் போன பிறகு, மல்லன் தனிமையில் வாடினான். இரவுகளில் அவன் உடல் சூடாகும், ஆனால் ஆறுதல் இல்லை. அவன் குடிசை வெறுமையாக இருக்கும், அவன் தன் சுண்ணியைத் தொட்டு தன்னை ஆற்றிக்கொள்ள முயல்வான், ஆனால் அது போதாது. "என் மனைவி... உன் நினைவு என்னை கொல்லுது... ஆனா முத்தழகியின் கூதியின் அழகு என் மனதை துன்புறுத்துது... அவளை ஓக்கணும்... அவள் கூதியை நிரப்பணும்," என்று அவன் இரவில் புலம்புவான். அவன் கற்பனையில் முத்தழகியின் உருவம் வரும்—அவள் கூதியின் அழகு, அவள் முலைகளின் மென்மை—அவனை தூண்டும்.
முத்தழகி சிறு வயதில் இருந்தே மல்லன் மீது காதல் கொண்டிருந்தாள். கன்னி கழித்த அந்த இரவு அவளுக்கு மறக்க முடியாதது. மல்லன் அவளை மென்மையாக அணைத்தான், அவன் விரல்கள் அவள் உடலைத் தடவின, அவள் கூதியை முதல்முறை தொட்டபோது அவள் நடுங்கினாள். "முத்து... உன் சொர்க்கம் என்னை அழைக்குது... உன் கூதியின் அழகு என்னை பைத்தியமாக்குது," என்று அவன் சொல்லி, தன் சுண்ணியை மெதுவாக உள்ளே செலுத்தினான். அவள் வலியும் இன்பமும் கலந்து கத்தினாள், ஆனால் அவன் ஆறுதல் கொடுத்தான். அவன் ஓக்க ஆரம்பித்தான்—மெதுவாக, அவள் கூதியின் இறுக்கத்தை ரசித்து. அவள் தூக்கி தூக்கி கொடுத்தாள், பல உச்சங்கள் அடைந்தாள். "மாமா... ஓக்கு... என் கூதியை நிரப்பு... ஆஹ்... இன்பம்... உன் சுண்ணி என்னை கொல்லுது," என்று அவள் கத்தினாள். அந்த இரவுக்குப் பிறகு, அவள் வேலனைத் திருமணம் செய்தாலும், மாமன் நினைவு அவளை விடவில்லை.
ஒரு மழைக்காலம், மல்லன் கிராமத்துக்கு வந்தான். அவன் முகம் களைப்பாக இருந்தது, கண்கள் துயரம் நிறைந்தவை. முத்தழகி அவனைப் பார்த்தாள்—அவன் உடல் இன்னும் வலிமையாக இருந்தது, ஆனால் தனிமை அவனை மாற்றியிருந்தது. "மாமா... எப்படி இருக்கீங்க?" என்று அவள் கேட்டாள், அவள் குரல் சற்று நடுங்கியது. அவன் அவளைப் பார்த்தான்—அவள் உடை மெல்லியது, மழை நனைந்து அவள் உடல் வளைவுகள் தெரிந்தன. "முத்து... நீ இன்னும் அழகா இருக்கே. உன் அத்தை போன பிறகு, எல்லாம் வெறுமையா இருக்கு," என்று அவன் சொன்னான்.
அவள் இதயம் துடித்தது. இரவு, வேலன் வேட்டைக்குச் சென்றபோது, அவள் தனியாக இருந்தாள். மல்லன் அவள் குடிசைக்கு வந்தான், மூலிகை மருந்து கேட்டு. "மாமா... உங்களுக்கு என்ன வேணும்? கொஞ்ச நேரம் இருங்க," என்று அவள் சொன்னாள். அவர்கள் அமர்ந்து பேசினர்—மலை வாழ்க்கை, பழைய நினைவுகள். முத்தழகியின் கண்கள் அவன் உடலை ரசித்தன—அவன் தோள்கள், அவன் கைகள். அவன் போக எத்தனிக்க, அவள் கையைப் பிடித்தாள். "மாமா, கொஞ்ச நேரம் இருங்க. உங்க தனிமை என்னை வலிக்க வைக்குது." அவன் தயங்கினான், ஆனால் இருந்தான்.
அன்று இரவு, முத்தழகி தூங்க முடியவில்லை. மல்லனின் உருவம் அவள் கனவில் வந்தது—அவன் அவளை ஓக்க ஆரம்பித்தான், அவள் கூதியின் அழகை ரசித்து. அவள் தன் கூதியைத் தொட்டாள், நனைந்திருந்தது. "மாமா... நீங்கள் என்னை ஓக்கணும்... என் கூதியை நிரப்பணும்... ஆஹ்... உன் சுண்ணி என்னை கொல்லுது," என்று முணுமுணுத்தாள். மல்லனும் தன் குடிசையில் தவித்தான். முத்தழகியின் அழகு அவனை வெறுமையில் இருந்து தூண்டியது. "அவள் என் மருமகள்... ஆனா அவள் கூதியின் அழகு என்னை கொல்லுது... ஓக்கணும் அவளை," என்று நினைத்தான். மழை வெளியே பெய்து கொண்டிருந்தது, அவர்களின் உணர்ச்சிகள் உள்ளே பெருக்கெடுத்தன.
நீலகிரியின் அடர்ந்த மலைக்காடுகளின் இதயத்தில், மலையக பழங்குடி கிராமம் ஒன்று அமைதியாக உறங்கியது. மூங்கில் குடிசைகள் மலையின் மூலிகை வாசனையில் கலந்திருந்தன, ஆற்றின் ஓசை இரவுகளை நிரப்பியது. இந்தக் கிராமத்தில் வசித்தாள் முத்தழகி—ஒரு 28 வயது மலைமகள், அழகில் மலையின் பூக்களை வெட்கப்பட வைப்பவள். அவள் தோல் தேன் நிறம், கண்கள் கரிய மானின் போல பளபளக்கும், உதடுகள் செங்கனி போல சிவந்தவை. உடல் வளைந்து நெளிந்தது—மார்புகள் உறுதியானவை, இடுப்பு தாராளமானது, தொடைகள் வலிமையானவை. அவள் கூதியின் அழகு—கருத்த மயிரடர்ந்த முக்கோண சொர்க்கம்—அவளை மேலும் கவர்ச்சிகரமாக்கியது. முத்தழகி திருமணமானவள், கணவன் வேலன் ஒரு திறமையான வேடன். அவர்கள் வாழ்வு காதல் மற்றும் காமம் நிறைந்தது.
இரவுகளில், அவர்கள் குடிசையில் ஒன்றாக இருப்பது வழக்கம். வேலன் அவளை அணைத்துக்கொள்ளும் போது, அவள் உடல் மலர்போல விரியும். "முத்து... உன் அழகு என்னை பைத்தியமாக்குது," என்று வேலன் முணுமுணுப்பான், அவன் கரடுமுரடான கைகள் அவள் உடையை மெதுவாக அவிழ்த்து, அவள் மார்புகளைத் தடவுவான். அவள் காம்புகள் விறைத்து நிற்கும், அவன் வாய் அவற்றை ஊம்பும் போது அவள் முனகல் ஆற்றின் ஓசையோடு கலக்கும். "வேலா... இன்னும் ஆழமா... ஓக்கணும்... என் கூதி உனக்காக ஏங்குது," என்று அவள் கெஞ்சுவாள், அவன் சுண்ணி அவள் கூதியில் நுழையும் போது அவள் உடல் நடுங்கும். வேலன் ஓக்க ஆரம்பித்தான்—மெதுவாக, ஆழமாக, அவள் கூதியின் இறுக்கத்தை ரசித்தபடி. அவள் தூக்கி தூக்கி கொடுத்தாள், இடுப்பை உயர்த்தி அவன் இடிப்புக்கு ஈடுகொடுத்தாள். "வேலா... ஓக்கு... இன்னும் வேகமா... என் சொர்க்கத்தை நிரப்பு," என்று அவள் முனகுவாள். அவர்கள் உறவு நீண்ட நேரம் நீடிக்கும்—வேலன் அவள் முலைகளை கசக்கிக்கொண்டே இடிப்பான், அவள் பல முறை உச்சம் அடைவாள், அவள் சுரப்பி அவனை நனைக்கும். "ஆஹ்... வேலா... இன்பம்... உன் சுண்ணி என்னை கொல்லுது... ஓக்கணும் இன்னும்... என் கூதி எரியுது," என்று அவள் கத்துவாள், உடல் துடித்து, இன்பத்தில் மயங்குவாள்.
ஆனால் இந்த இன்பத்திலும், முத்தழகியின் இதயத்தில் ஒரு இரகசிய ஏக்கம் இருந்தது. அவள் தாய் மாமன் மல்லன்—அவளை குல வழக்கப்படி கன்னி கழித்தவன். மல்லன் 45 வயது, உயரமான உடல், மலையின் வேட்டைக்காரன். அவன் கண்கள் ஆழமானவை, உடல் தசைகள் நிறைந்தது. அவன் மனைவி இறந்து இரண்டு வருடங்கள் ஆகியிருந்தன. அவள் போன பிறகு, மல்லன் தனிமையில் வாடினான். இரவுகளில் அவன் உடல் சூடாகும், ஆனால் ஆறுதல் இல்லை. அவன் குடிசை வெறுமையாக இருக்கும், அவன் தன் சுண்ணியைத் தொட்டு தன்னை ஆற்றிக்கொள்ள முயல்வான், ஆனால் அது போதாது. "என் மனைவி... உன் நினைவு என்னை கொல்லுது... ஆனா முத்தழகியின் கூதியின் அழகு என் மனதை துன்புறுத்துது... அவளை ஓக்கணும்... அவள் கூதியை நிரப்பணும்," என்று அவன் இரவில் புலம்புவான். அவன் கற்பனையில் முத்தழகியின் உருவம் வரும்—அவள் கூதியின் அழகு, அவள் முலைகளின் மென்மை—அவனை தூண்டும்.
முத்தழகி சிறு வயதில் இருந்தே மல்லன் மீது காதல் கொண்டிருந்தாள். கன்னி கழித்த அந்த இரவு அவளுக்கு மறக்க முடியாதது. மல்லன் அவளை மென்மையாக அணைத்தான், அவன் விரல்கள் அவள் உடலைத் தடவின, அவள் கூதியை முதல்முறை தொட்டபோது அவள் நடுங்கினாள். "முத்து... உன் சொர்க்கம் என்னை அழைக்குது... உன் கூதியின் அழகு என்னை பைத்தியமாக்குது," என்று அவன் சொல்லி, தன் சுண்ணியை மெதுவாக உள்ளே செலுத்தினான். அவள் வலியும் இன்பமும் கலந்து கத்தினாள், ஆனால் அவன் ஆறுதல் கொடுத்தான். அவன் ஓக்க ஆரம்பித்தான்—மெதுவாக, அவள் கூதியின் இறுக்கத்தை ரசித்து. அவள் தூக்கி தூக்கி கொடுத்தாள், பல உச்சங்கள் அடைந்தாள். "மாமா... ஓக்கு... என் கூதியை நிரப்பு... ஆஹ்... இன்பம்... உன் சுண்ணி என்னை கொல்லுது," என்று அவள் கத்தினாள். அந்த இரவுக்குப் பிறகு, அவள் வேலனைத் திருமணம் செய்தாலும், மாமன் நினைவு அவளை விடவில்லை.
ஒரு மழைக்காலம், மல்லன் கிராமத்துக்கு வந்தான். அவன் முகம் களைப்பாக இருந்தது, கண்கள் துயரம் நிறைந்தவை. முத்தழகி அவனைப் பார்த்தாள்—அவன் உடல் இன்னும் வலிமையாக இருந்தது, ஆனால் தனிமை அவனை மாற்றியிருந்தது. "மாமா... எப்படி இருக்கீங்க?" என்று அவள் கேட்டாள், அவள் குரல் சற்று நடுங்கியது. அவன் அவளைப் பார்த்தான்—அவள் உடை மெல்லியது, மழை நனைந்து அவள் உடல் வளைவுகள் தெரிந்தன. "முத்து... நீ இன்னும் அழகா இருக்கே. உன் அத்தை போன பிறகு, எல்லாம் வெறுமையா இருக்கு," என்று அவன் சொன்னான்.
அவள் இதயம் துடித்தது. இரவு, வேலன் வேட்டைக்குச் சென்றபோது, அவள் தனியாக இருந்தாள். மல்லன் அவள் குடிசைக்கு வந்தான், மூலிகை மருந்து கேட்டு. "மாமா... உங்களுக்கு என்ன வேணும்? கொஞ்ச நேரம் இருங்க," என்று அவள் சொன்னாள். அவர்கள் அமர்ந்து பேசினர்—மலை வாழ்க்கை, பழைய நினைவுகள். முத்தழகியின் கண்கள் அவன் உடலை ரசித்தன—அவன் தோள்கள், அவன் கைகள். அவன் போக எத்தனிக்க, அவள் கையைப் பிடித்தாள். "மாமா, கொஞ்ச நேரம் இருங்க. உங்க தனிமை என்னை வலிக்க வைக்குது." அவன் தயங்கினான், ஆனால் இருந்தான்.
அன்று இரவு, முத்தழகி தூங்க முடியவில்லை. மல்லனின் உருவம் அவள் கனவில் வந்தது—அவன் அவளை ஓக்க ஆரம்பித்தான், அவள் கூதியின் அழகை ரசித்து. அவள் தன் கூதியைத் தொட்டாள், நனைந்திருந்தது. "மாமா... நீங்கள் என்னை ஓக்கணும்... என் கூதியை நிரப்பணும்... ஆஹ்... உன் சுண்ணி என்னை கொல்லுது," என்று முணுமுணுத்தாள். மல்லனும் தன் குடிசையில் தவித்தான். முத்தழகியின் அழகு அவனை வெறுமையில் இருந்து தூண்டியது. "அவள் என் மருமகள்... ஆனா அவள் கூதியின் அழகு என்னை கொல்லுது... ஓக்கணும் அவளை," என்று நினைத்தான். மழை வெளியே பெய்து கொண்டிருந்தது, அவர்களின் உணர்ச்சிகள் உள்ளே பெருக்கெடுத்தன.
70-79, M